اشتباه و تحيّر نمود ؛ بر شماست كه به قرآن روى آريد ؛ و بدان تمسّك جوئيد ! و آن را راهنما و دليل خود قرار دهيد ! زيرا كه قرآن شفيعى است كه شفاعتش مورد قبول است ؛ و نيرودهنده و تقويت كننده‌اى است كه از عهده بيرون مىآيد ؛ و در عين حال سعايت‌كننده ، و خرده‌گيرنده ، و عيب جوينده‌اى است كه كلامش مورد تصديق و قبول واقع مىگردد . و كسى كه قرآن را جلو و پيشاپيش خود بنهد ، و از او پيروى كند ؛ قرآن جلودار او شده ؛ و وى را به بهشت مىكشاند ؛ و كسى كه قرآن را در پشت خود قرار دهد ؛ و از او اعراض كند ؛ قرآن از عقب بر او مىزند ؛ و او را ميراند تا به سوى آتش برساند . قرآن يگانه دليل و راهنماست كه به بهترين راه ، و نيكوترين طريق دلالت مىنمايد . و آن كتابى است كه در آن مطالب بطور مشروح و مبيّن آمده است : و بطور وضوح و ظهور ، آشكارا بيان شده است ؛ و دسترسى به مفاد و محصول و مراد از آن ، واقع و محقّق است . و آن كتاب جداكننده بين حقّ و باطل ، و تمييزدهنده بين سعادت و شقاوت است . و آن كتاب فكاهى و تفنّن و شوخى نيست . و قرآن معناى ظاهر و در دسترسى دارد ؛ و معناى باطن و عميقى دارد . ظاهر آن محكم و مستحكم و حكمى است كه بدان عمل مىكنند ؛ و باطن آن علم است . ظاهر آن زيبا و شگفت‌انگيز و دلپسند است ؛ و باطن آن عميق و احتياج به تأمّل و تفكّر و نور بصيرت دارد . قرآن داراى حدود و اندازه‌هائى است ، كه آن حدود و اندازه‌ها نيز محدود به حدودى هستند . اگر كسى بخواهد عجايب قرآن را به شمارش درآورد ؛ به نهايت نمىرسد ؛ و احصاى آن متعذّر است . و غرائب و بدايع أحكام و معارف و قصص و أمثال آن كهنه نمىشود . در قرآن چراغهاى درخشان هدايت است ؛ و محلّ و موضع أنوار حكمت ، و دانش و علم به حقايق و اشياء است . و راهنما و دليل معرفت است براى كسى كه كيفيّت تعرّف و آشنائى با قرآن را بداند ؛ و إشارات آن را بشناسد ؛ و نكات بيان و